Ο κόκορας μπορεί να συνεχίσει να λαλεί κάθε πρωϊ, σύμφωνα με το Γαλλικό δικαστήριο!


Σε μία περίεργη δικαστική διαμάχη, το Γαλλικό δικαστήριο απέρριψε  παράπονα που έκαναν γείτονες που του ενοχλούσε ο κόκορας του γείτονα που τους ξυπνούσε λαλώντας κάθε πρωϊ και απεφάνθη πως το πρωϊνό κακάρισμα είναι λοιπόν νόμιμο. Είναι άγνωστο σε ποιά λύση αποσκοπούσαν οι γείτονες με την μήνυση που έκαναν στον Fesseau για τον κόκορα του, όμως ο κόκορας μπορεί πλέον λαλεί το πρωί και να κράζει κανονικά τους ενοχλημένους γείτονες με τη βούλα του νόμου.

«Είμαι άλαλος, τους ξεπουπουλιάσαμε!» σχολίασε ενθουσιασμένος με χιούμορ ο Fesseau έξω από την δικαστική αίθουσα  την απόφαση. «Είναι μια νίκη για την φύση και για όλους όσους είναι στη θέση μου. Ελπίζω να ενημερωθούν όλοι για αυτό και να γνωρίζει όλος ο κόσμος πως προστατεύεται από το νόμο. Μακάρι να βγει ένας νόμος που να προστατεύει όλους τους φυσικούς ήχους της εξοχής.»

Η δικαστική διαμάχη είχε διάρκεια δύο ετών, δύο συνταξιούχοι γεωργοί που είχαν δεύτερη κατοικία στο νησί, ισχυρίστηκαν πως ο κόκορας του Fesseau είχε ένα ιδιόμορφο μη φυσικό κράξιμο το πρωϊ που προκαλούσε διαταραχή της κοινής ησυχίας!

Η απαίτηση τους να υποχρεωθεί το πουλί να σιωπήσει παρά τη φύση του, ξεσήκωσε αντιδράσεις και ένα κίνημα φιλικό προς το δικαίωμα του πετεινού να λαλεί το πρωϊ.

Η απόφαση της Γαλλικής δικαιοσύνης πήρε συμβολικές διαστάσεις, συμβολίζοντας την διαμάχη ανάμεσα σε εκείνους που μένουν στην εξοχή και έχουν ζώα και σε εκείνους που  ερχόμενοι από την πόλη, επισκέπτονται τις εξοχικές περιοχές διατηρώντας εκεί εξοχική κατοικία.

Το 1995, αντιμέτωπο με παρόμοια περίπτωση το Γαλλικό δικαστήριο εξέδωσε ποινή θανατικής καταδίκης για ένα κόκορα, όμως έγινε έφεση και η Γαλλική δικαιοσύνη απεφάνθη πως είναι αδύνατον να εκπαιδεύσει κάποιος τους κόκορες και τις κότες να πάψουν να κακαρίζουν και ανέφερε επί λέξη:

«το κοτόπουλο είναι ένα άκακο ζώο, τόσο χαζό που κανένας δεν κατάφερε να το εκπαιδεύσει, ούτε κάν τα κινέζικα τσίρκα. Είναι λοιπόν και κατά της φύσης του αλλά και άτοπο να ζητάει κανείς από ένα κοτόπουλο να μη κακαρίζει»

Η γραμμή υπεράσπισης του Fesseau ήταν πως το πρωϊνό λάλησμα του κόκορα δεν ήταν ένας αφύσικος ήχος. Αντίθετα ο Δικηγόρος των κατηγόρων ισχυρίστηκε πως η  δυνατή μουσική, το κορνάρισμα του αυτοκινήτου, το γαύγισμα του σκύλου, το κακάρισμα της κότας, συνιστούν ηχορύπανση.

Ο Μπρούνο Ντιονίς, ένας συνταξιούχος γεωργός που είναι δήμαρχος σε ένα μικρό χωριουδάκι της Βοδιοδυτικής Γαλλίας, πρότεινε ως λύση για να πάψουν τα παράπονα τέτοιου τύπου, να ζητηθεί από την Γαλλική κυβέρνηση να ανακηρύξει  κάθε ήχο από ζώο ως μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Γαλλίας και να δοθεί στα ζώα καθεστώς προστασίας.


Post a Comment

0 Comments